Paspoort, wat is dat ?

Het is het jaar 2047 en tegenwoordig is het normaal om een ID-chip in je lichaam te hebben. Paspoorten en ID-kaarten zijn nu zo een 37 jaar niet meer in gebruik. Erg makkelijk zo een chip, maar je bent nu een nummer op de wereld. Ik weet nog dat ik in 2007 naar de Filippijnen ging, om naar een trouwerij te gaan. Wat een gedoe om een paspoort in je bezit te krijgen. Dan ook nog allemaal gezeik met de douane, visum en alles wat er nog meer bij komt kijken. Nu krijg je gewoon bij je geboorte een chip in je been geplaatst, data wordt geupload en je bent klaar om te reizen.
Je loopt naar je vliegtuig en klaar is kees. Al die problemen met een visum, maakte de reis altijd wel wat spannender. Mag je nou wel blijven in het land of niet en hoe lang mag ik nou blijven. Nu download je op internet een visum en stuur je die via bluetooth door naar je chip.
Door de opkomst van de chip kan de politie zien waar jij je op dat moment bevindt . Daar zorgt de GPS zender voor. Die is stiekem in de chip verwerkt. Dit zijn dingen die niet iedereen weet, maar mensen toch graag willen weten.
De chip is verplicht. Toch vind ik het een schending van je privacy. Oké je kan criminaliteit tegen gaan en makkelijkere aanpakken, geen fratsen meer. Het is voor de rest onmenselijk. We zijn net slaven of gevangen van deze wereld. Het is nu 37 jaar in gebruik maar toch prefereer ik nog het oude papiertje van vroeger. Toen was je nog uniek, anoniem voor de politie. Geen nummer, maar een mens, die doen en laten kon wat hij of zij wilde. In de gevangenis ben je ook alleen maar een nummer, niets meer niets minder. Slaven werden vroeger ook als “ding” behandelt, werden verkocht voor een stukje goud. Nu zijn wij ook een ding, geen persoon, maar een nummer.
Die elke dag worden gevolgd via een computer.
Om een lang verhaal kort te maken, geef mij maar het oude vertrouwde stukje papier terug.