Het is het jaar 2047 en tegenwoordig is het normaal om een ID-chip in je lichaam te hebben. Paspoorten en ID-kaarten zijn nu zo een 37 jaar niet meer in gebruik. Erg makkelijk zo een chip, maar je bent nu een nummer op de wereld. Ik weet nog dat ik in 2007 naar de Filippijnen ging, om naar een trouwerij te gaan. Wat een gedoe om een paspoort in je bezit te krijgen. Dan ook nog allemaal gezeik met de douane, visum en alles wat er nog meer bij komt kijken. Nu krijg je gewoon bij je geboorte een chip in je been geplaatst, data wordt geupload en je bent klaar om te reizen.
Je loopt naar je vliegtuig en klaar is kees. Al die problemen met een visum, maakte de reis altijd wel wat spannender. Mag je nou wel blijven in het land of niet en hoe lang mag ik nou blijven. Nu download je op internet een visum en stuur je die via bluetooth door naar je chip.
Door de opkomst van de chip kan de politie zien waar jij je op dat moment bevindt . Daar zorgt de GPS zender voor. Die is stiekem in de chip verwerkt. Dit zijn dingen die niet iedereen weet, maar mensen toch graag willen weten.
De chip is verplicht. Toch vind ik het een schending van je privacy. Oké je kan criminaliteit tegen gaan en makkelijkere aanpakken, geen fratsen meer. Het is voor de rest onmenselijk. We zijn net slaven of gevangen van deze wereld. Het is nu 37 jaar in gebruik maar toch prefereer ik nog het oude papiertje van vroeger. Toen was je nog uniek, anoniem voor de politie. Geen nummer, maar een mens, die doen en laten kon wat hij of zij wilde. In de gevangenis ben je ook alleen maar een nummer, niets meer niets minder. Slaven werden vroeger ook als “ding” behandelt, werden verkocht voor een stukje goud. Nu zijn wij ook een ding, geen persoon, maar een nummer.
Die elke dag worden gevolgd via een computer.
Om een lang verhaal kort te maken, geef mij maar het oude vertrouwde stukje papier terug.
Paspoort, wat is dat ?
•oktober 28, 2007 • Laat een reactie achterHalo 5 op de X-BoX Generation “ The best Halo ever”
•oktober 28, 2007 • Laat een reactie achter7 oktober 2047 – Halo 5 ligt vanaf morgen in de winkels en is ruim een miljoen keer op voorhand besteld.
Microsoft probeert met Halo 5 alle records te verbreken.
Het verdedigen van de aarde tegen de kloons, dát is het thema van Halo 5.
Door de fenomenale besturing van de X-BoX Generation wordt er een hele andere Halo wereld voor je geopend. Doordat je nu met de X-BoX Generation een wapen in je hand hebt creëert Microsoft een hele andere dimensie in de game wereld. De richting die je op loopt bepaal je met het wapen dat je in je hand hebt. Het beeld draait met het wapen mee. In het spel loop je door een knop in te drukken die je met je voeten moet bedienen.
De besturing is op het begin erg wennen, maar de echte gamers onder ons zullen daar een half uurtje voor nodig hebben om dit onder de knie te hebben.
De game zelf is sterk verbeterd. Je kunt nu een vijand als menselijk schild gebruiken. Dit is een enorm plus punt, in de vorige Halo’s daalde je HP erg snel als je geraakt werd. De AI in het spel is erg goed, de vijand loopt niet zomaar als een kamikaze soldaat naar je toe maar zoekt dekking en probeert je in de val te strikken.
Het lijkt of jezelf in een film zit, dit mede door de grafische kracht van de X-BoX Generation.
In het spel zelf zit veel variatie. Het geeft je dus niet het gevoel of je steeds door dezelfde gang/bos loopt. Voor de Halofans is dit “DE HALO” en zal je er voorlopig nog wel zoet mee zijn. Voor de mensen die nog geen Halo kennen is dit zeker de Halo waarmee je moet beginnen. Het is een hele nieuwe ervaring in de wereld van games.
Teleportatie een feit
•oktober 28, 2007 • Laat een reactie achter29 September
UTRECHT- Gister is het Technische Universiteit van Utrecht (TUU) erin geslaagd om de eerste levende persoon te teleporteren. Terry Witteverf is de eerste mens die over een afstand van 200 meter werd geteleporteerd.
Het TUU is al een tijdje bezig met het fenomeen teleportatie. Na wat testen met dieren durfden ze het eindelijk aan om een levende persoon te teleporteren.
Dit was altijd een moeilijk ding geweest, omdat er in het verleden wat foutjes waren gemaakt met de testdieren. De testdieren kwamen dan niet geheel aan in de teleportatiecabine of waren helemaal verdwenen. Het is nog steeds een vraag waar deze testdieren zich bevinden.
De eerste geslaagde teleportatie was in 2019, toen het TUU een slak over een afstand van tien meter teleporteerde. Hier kwam het testslakje wel in zijn geheel doorheen. Wat een doorbraak gaf in de teleportatiewereld. Terry Witteverf, hoofd van het teleportatie project, zei na de geslaagde slak teleportatie: “Nu is het een slak, maar later wordt het de mens”. Na de geslaagde poging wilde het TUU het over een steeds grotere afstand proberen. Dit ging nog een aantal keren mis met de slak, maar uiteindelijk kwamen ze op een afstand van 200 meter. Na al het succes met de slak wilde het TUU meer. Het TUU wilde andere testdieren gebruiken. Dit begonnen met katten en honden, dit werden uiteindelijk apen. Apen omdat deze dieren het meest op de mens lijkt. Dit slaagde natuurlijk ook niet in één keer maar het TUU liet het daar niet bij liggen. Achtien jaar later komt Terry Witteverf zijn spreuk uit.
Het TUU is al jaren bezig met het teleporteren van alles en iedereen, maar dat is natuurlijk niet alles waar het TUU mee bezig is. Naast teleportatie onderzoek het TUU ook een manier om brandstof zoals benzine te vervangen door water. Maar dit zal voor het TUU nog een hele klus worden.
Het TUU is nu nog bezig om de teleportatie te perfectioneren. Teleportatie staat natuurlijk nog in zijn kinderschoenen en zal voorlopig nog niet in gebruik genomen worden. Maar het TUU is hard op weg naar een wereld vol teleportatie.
De nabije toekomst
•oktober 17, 2007 • Laat een reactie achterMijn kleine man fulmineert mijn vrouw en mijzelf wakker.
Ik been naar zijn suite, beneden toont de digitale projectieklok 08:27.
Het badhuis naderend prefereer ik vandaag het warme bad boven de douchecabine.
Gearriveerd in mijn inloopkast hijs ik mijzelf in de op maat gesneden pak.
Voordat ik naar de garage vlucht geef ik mijn levenspartner een zachte kus.
De 4×4 is vandaag het slachtoffer, maar het laat mijn stalen ros koud.
Vanuit mijn garage rij ik de Rozengracht op richting de binnenstad.
Vol trots kijk ik naar het voormalige Bijenkorf, “Hotel Rondolo” staat er op de gevel.
